صبحگاهي كه هوا ابري بود
خواب بودم رفتي
من به دنبال تو تا تا دشت دويدم
وتوهمسايه طوفان رفتي
آسمان را ديدم
گفت او تنها نيست
دست من سقف بلند دل اوست
لحظه اي بعد گريست
من به خورشيد به دنبال توام
وهنوزازپي تو مي آيم
به تو مي انديشم
به تودر سرخي گل
به تو درسبزي برگ
به تو در زمزمه هاي باران
توكجايي بازآ
بازآريشه غم را بركن
بازآ دردمرا درمان كن
صبحگاهي كه هوا ابري نيست
چشم بر راه تو دارم تا شب
وتو مي آيي ومن
اولين سرخي گل از چمنت خواهم شد